Πως η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία γύρισε το παιχνίδι στο Αιγαίο

Από τη δεκαετία του 1960 μέχρι και σήμερα, ένα από τα μέσα που η Τουρκία χρησιμοποιεί για να προωθήσει την πολιτική αναθεωρητισμού της στο Αιγαίο είναι και η πολεμική της αεροπορία. Από την πλευρά της, η Ελλάδα εμποδίζει αποτελεσματικά τους σχεδιασμούς της γείτονος διαθέτοντας ισχυρές και σύγχρονες αεροπορικές δυνάμεις. Έτσι, η εναέρια κυριαρχία πάνω από το Αιγαίο ανήκει στην Ελλάδα παρά τις προσπάθειες που καταβάλει η Τουρκία.

Καθώς τα μαχητικά αεροσκάφη αποτελούν την αιχμή του δόρατος κάθε πολεμικής αεροπορίας θα ήταν χρήσιμο να δούμε πως διαμορφώθηκε τις τελευταίες έξι δεκαετίες η ισορροπία στη δύναμη μαχητικών Ελλάδας-Τουρκίας. Ο περιορισμένος χώρος δεν επιτρέπει την παράθεση αναλυτικών αριθμών μαχητικών αλλά το γενικό πλαίσιο αυτής της “σχέσης” μεταξύ των δύο αεροποριών.

Το 1952 η Ελλάδα και η Τουρκία εισήλθαν στο ΝΑΤΟ και ξεκίνησε ο εξοπλισμός τους με σύγχρονα οπλικά συστήματα κυρίως από τις ΗΠΑ. Τρία χρόνια αργότερα η Ελλάδα διέθετε περίπου 200 μαχητικά αεριωθούμενα ενώ η Τουρκία σχεδόν τριπλάσιο αριθμό. Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’50, οι πολεμικές αεροπορίες των δύο χωρών ενισχύονταν με μαχητικά (κυρίως F-84G, F-84E και F-86) που παραχωρούσαν άλλα μέλη του ΝΑΤΟ.

Το 1964, στη διάρκεια ελληνοτουρκικής κρίσης με αφορμή την Κύπρο, τουρκικά μαχητικά βομβάρδισαν θέσεις Ελληνοκυπρίων καθώς και την ελληνική ακταιωρό “Φαέθων” με πολλά θύματα. Τα γεγονότα αυτά έδειξαν καθαρά ότι ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προερχόταν τόσο από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, όσο από τη “σύμμαχο” Τουρκία. Μάλιστα, η δράση της τουρκικής αεροπορίας στην Κύπρο εγκαινίαζε τη χρήση της ως εργαλείο άσκησης πολιτικής από μέρους της Τουρκίας…

Διαβάστε την συνέχεια εδώ